|
Poezi të poetit dhe mësuesit tim atdhetar, dëshmorit të lirisë, Mustafë Shyti, me rastin e 11 vjetorit të rënies si burrat e motit, me armë në dorë, në altarin e lirisë.
- Im kushëri e vëlla idealesh tona çlirimtare Mustafë, në vend të një kurore me lule që nuk ta ofrova, për faktin se jam mërgimtar- zemër-zjarr; me rastin e 11 vjetorit të qëndresës tënde heroike, po të përkujtoj me ca vargje tona, që buruan - nga zemrat tona të zhuritura për Shqipërinë Etnike.
DËSHMORËVE QË I NJOHA!
Ah! Sa shumë po më mungoni!
Për Ju, - më duhet, PËRJETËSISHT, PAMBARIMISHT…
LOT, DUHI E GJËMIME!
Sa kishin, kanë dhe do të kenë:
Adriatiku dhe Joni!...
(Fadil Shyti)
Mustafë Shyti, Mitrovicë, 2001
PRANVERË GJAKU
Dy gjëra me bollëk
I pata në votër:
Shkjaun në qafë
E langun në sofër
(filozofi e urtisë shqiptare)
VARGJEVE TË MIA
Më shtyni që t´ u shkruaj,
Në zemër jeni ngulitur,
Në çdo hap me ju vuaj,
Si një fëmijë barkuritur.
As dielli i gushtit kur përcëllon,
As loti n´sytë e fëmisë jetim,
Zjarrin e juaj që përvëlon,
E kupton vetëm shpirti im.
Më shoqëroni si gjaku ndër pore,
Klithmën e juaj vetëm unë e di,
Dritë kërkoni prej meje prore
Nga koha që ju kanë ndry.
Flini në dollape të shpresës
Si vuajtjet në qenien time,
Vulosë jeni me vulën e harresës,
Si unë poet ndër këto vegime.
Tiktakni në zemrën time
Si gjuhët ndër këmbona,
Pritni o vargje të mia,
I kemi do ditë më t´vona.
Janar, 1967
OPTIMISTI
Çdo kush në thellësi të zemrës ka diç të mishëruar,
Këngë apo lot ruan për shpresat e bardha të veta,
T´ua hapësh rrugën është dëshirë e varruar
Dikujt për t´ia rrëfyer atë për të cilën e bren jeta.
Bjen e çohet me shpresat që e zharritin në mall,
Njeri bredhës në rrugët e botës e të jetës,
Vuajtjeve me shpresë gjithë u bën ballë
Psehet s´ia gjejnë kuptimin t´ vërtetës.
Jeton e vuan sot për një t´nesërme që e çmon,
Ndër shtigje jete i shkreti keq përvëlohet,
Çudi, si në shi, si në borë, hesht, duron
Jetës kurrë s´i dorëzohet!
“Jeta e re” ´67
IDILË
Shputat e mia i kam lënë në shkrepa,
Mbështjellë me lecka trupin e kam rritur,
Jetën baritore e kam dashur për thepa,
Rrezet e diellit me gëzim i kam pritur.
Te ujët e Sokolave, ku delet marrin shpatin,
Kavalli e fyelli të kallnin ndër valle,
Isa e Rama pranë nesh dridhnin shtatin
Për ne s´ka pasur krajata e halle!
Më 6 Tetor 1968, ishin demonstratat e para në Kosovë.
Poeti dëshmor, Mustafë Shyti, atëbotë ishte pjesëmarrës në ato demonstrata në Prishtinë, gjithashtu, ishte pjesëmarrës edhe më 1 Tetor 1997 përkrah studentëve, me në krye Albin Kurtin. Ndërsa, më 1998 do të luftonte kundër hordhive çetnike, derisa kaloi në përjetësi, në fushën e nderit për Shqipërinë Etnike.
Lavdi dëshmorit, Mustafë Shyti!
Rroftë Shqipëria Etnike!
Suedi, 6 Tetor 2009 |
