|
Si banorë i komunës së Likovës, përjetojë herë ndjenja krenarie, e herë ndjenja dëshpërimi që fati më rastisi të jetojë në këtë komunë. Në këtë komunë ku sipas një mikut tim, ish ambasador nga Shqipëria, mund të hasesh këto kategori njerëzish: njerëz me duar mbrapa, njerëz me duar në xhepa, njerëz duke dhezur cigare dhe duke e vendosur dorën mos t`i shuhet cigarja edhe në temperaturat më nxehta, si dhe njerëz me tespih në dorë. E gjithë kjo kategori njerëzish, që janë bujarë, që dëshmuan se janë të përkushtuar ndaj idealeve kombëtare, si strehë e shqiptarisë dhe frymëzimit shqiptar, përpos halleve dhe brengave të shumta që i preokupojnë, kohëve të fundit i preokupon edhe një problem sa i çuditshëm, po aq neveritës, prezenca e shumë fytyrave përzierje racash të ndryshme që vijnë nga Afganistani, Pakistani, e nuk e dij nga ç`stanesh tjera, e që kanë gjetur strehim dhe komforditet në njërin prej fshatrave të kësaj komune, në Llojan. Llojani është një fshat shqiptar që shtrihet në pjesën veriore të Kumanovës, në zonën kufitare me fshatin Miratoc të Preshevës. Në të kaluarën fshati ka qenë i vendosur në zonën kodrinore të shpatit të quajtur Kulishte. Tani Llojani ka një pozitë rrëzë malore dhe fushore që e bën të afërt vetëm me nga 1 kilometër largësi me fshatrat: Miratoci (Preshevë) në veri, Tabanoci në lindje dhe Vaksinca në jug.
Të habit fakti se si organet policore tërë ditën nëpër konferenca i thurin elozhe vetes për veprimet e tyre të “suksesshme” në kapjen e trafikantëve dhe kontrabandistëve, e ilegalëve të ndryshëm, ndërsa në anën tjetër qëndrojnë qorrazi dhe të shurdhër përballë këtij problemi që është në pragun e shndërrimit në fenomen. Arrestimet spektakolare të këtyre njerëzve në një rast ku isha i pranishëm edhe unë si dëshmitarë, e në tjetrën anë futja çdo ditë e më shumë dhe prezenca edhe më numeroze e këtyre njerëzve në këtë fshat, tregon se diça po përzihet, se kuzhinat e ndryshme të shërbimeve për realizim të qëllimeve dashakeqe, me shërbëtorët shqipfolës që janë në operativë në gjah pas këtyre njerëzve, duke i marrë qira edhe deri në 50 euro për një natë, çmim ky i habitshëm edhe për hotelet me 5 yje në këtë zonë që nuk ekzistojnë, të shfaq neveri, mllef dhe pezmatim.
Po, ajo që duhet të ndërmerret nga institucionet dhe organet është pengimi i shndërrimit të këtij fshati në qendër azili për këta njerëz, në strehimore permanente, por edhe në mjet për realizim të qëllimeve përfituese të kleptomanëve dhe plaçkitësve ordinerë. Në mobilizim duhet të përshihen edhe qytetarët e kësaj komune, banorët e ndershëm të këtij fshati, bashkësia lokale, organet komunale, intelektualët që janë në numër të kënaqshëm në këtë fshat dhe i tërë opinioni publik.
Jo më kot nuk thuhej nga i famshmi Zhan dë la Fonten (Jean de la Fontaine): “Ne t'attends qu'à toi seul” (Mos prit prej askujt tjetër, po vetëm prej vetes tënde).
|
